zondag 18 december 2011

Gemberkoekjes maken


120 g boter
120 g bruine basterdsuiker
90 g stroop
1 ei
300 g bloem
1 1/2 theel. bakpoeder
1 1/2 theel. kaneel
1/2 eetlepel gemberpoeder


Klop boter en suiker tot room. Klop stroop en ei erdoor tot het een gladde massa is. Voeg bloem, bakpoeder en specerijen toe en kneed een glad deeg. Leg 1 uur in de koelkast. Rol het deeg uit (of druk plat op een bordje) en steek er met uitsteekvormpjes koekjes uit. Leg ze op een ingevette bakplaat (of een plaat met bakpapier), besmeer ze met wat ei en bak ze 15 minuten op 175 graden.





Mmmm...

dinsdag 13 december 2011

Sint Lucia


Het Luciafeest is een typisch Zweeds lichtfeest dat op 13 december, de naamdag van Sint Lucia, wordt gevierd. Lucia is een heilige, die weigerde voor een keizer te offeren. Voor ze (na marteling) stierf bood ze haar verloofde haar ogen aan: het Licht. Dit is ook de voornaamste reden dat de Zweden, die altijd al een bijzondere verhouding tot het licht hebben, haar vereren. In de diepe duisternis komt Sint Lucia met haar lichtkroon en schenkt iedereen haar liefde. De traditie is ontstaan in de Middeleeuwen en heeft zich in de 20e eeuw naar naburige landen verspreid.


In Zweden markeert het Luciafeest nu het begin van de Kerstperiode. De traditie heeft elementen van het voorchristelijke midwinterlichtfestival overgenomen. De traditie is dat er vroeg in de morgen meisjes in witte kleding en met kaarsjes op hun hoofd het gezin en ouderen wekken en eten brengen. Daar worden dan ook Lucialiedjes bij gezongen. Ook is het traditie dat elk dorp jaarlijks een eigen 'Lucia' kiest. Tijdens het Luciafeest worden er vaak lussekatter (gele saffraanbroodjes) gegeten.


donderdag 8 december 2011

Midwinterfeest / Yule / Winterzonnewende


Buiten wordt het steeds donkerder, kouder en stiller. De nacht regeert over de dag en het vraagt moed en dapperheid om in het donker verder te gaan. Deze moed wordt beloond met het Midwinterfeest op woensdag 21 december. Op die dag wordt een strijd gevoerd tussen koning Eik (Licht) en koning Hulst (duisternis), waarbij Koning Eik wint. We vieren dan ook de wedergeboorte van het licht, de zon. Het is de tijd van inspiratie, vooruitblikken en uitgelatenheid. Vanaf deze dag lengen de dagen weer en dit wordt gevierd met het aansteken van een speciaal houtblok; het Yuleblok. De feesten rondom Yule worden al heel lang gevierd, al voor de opkomst van het Christendom in Noord-Europa. Kerstmis is de christelijke vorm van Yule, de geboorte van het licht.



Wat kun je doen om dit feest te vieren?
  • Versier je huis met hulst, klimop en maretak (mistletoe).
  • Vroeg opstaan om het eerste licht van de zon te begroeten.
  • Steek een Yuleblok, een blok eikenhout, aan of zet op een eikenstronk een aantal kaarsen.
  • De kleuren die bij dit feest horen zijn: wit, groen, bordeaux en warm-rood.
  • Traditoneel wordt in groepen de strijd tussen koning Hulst en koning Eik nagespeeld.
  • Gezouten vlees, gedroogde peulvruchten en wintergroenten eten.
  • Voedsel eten met een `zon`-thema, zoals brood in de vorm van een zon, zonnebloempitten, goudkleurig eten als kaas.
  • Kruidenbier of bisschopswijn drinken.






Enter the night and you’ll find the light,
that will carry you to your dreams.
Enter the night, let your spirit take flight,
in the field of infinite possibilities.

On the longest night we search for the light,
and we find it deep within.

Open your eyes to embrace what is wise,
and see the light of your own soul shining. 

 Wrap up in the cloak of starry darkness my child,                                                                          
and you’ll find the center of all things.
For from this place of the deepest dark space,
life eternal does spring.

So when you find that spark,

when you dream in the dark,
hold it close to your heart and know.
All that you see is all that can be,
when you give birth to the dreams of your soul. 

zondag 27 november 2011

Who I Am Makes a Difference.

A teacher in New York decided to honour each of her seniors in high school by telling them the difference they each made. She called each student to the front of the class, one at a time. First she told each of them how they had made a difference to her and the class. Then she presented each of them with a blue ribbon imprinted with gold letters, which read, "Who I Am Makes a Difference."

Afterwards the teacher decided to do a class project to see what kind of impact recognition would have on a community. She gave each of the students three more ribbons and instructed them to go out and spread this acknowledgment ceremony. Then they were to follow up on the results, see who honoured whom and report back to the class in about a week.

One of the boys in the class went to a junior executive in a nearby company and honoured him for helping him with his career planning. He gave him a blue ribbon and put it on his shirt. Then he gave him two extra ribbons and said, "We're doing a class project on recognition, and we'd like you to go out find somebody to honour, give them a blue ribbon, then give them the extra blue ribbon so they can acknowledge a third person to keep this acknowledgment ceremony going. Then please report back to me and tell me what happened."

Later that day the junior executive went in to see his boss, who had been noted, by the way, as being kind of a grouchy fellow. He sat his boss down and he told him that he deeply admired him for being a creative genius. The boss seemed very surprised. The junior executive asked him if he would accept the gift of the blue ribbon and would he give him  permission to put it on him. His surprised boss said, "Well, sure." The junior executive took the blue ribbon and placed it right on his boss's jacket above his heart.

As he gave him the last extra ribbon, he said, "Would you do me a favour? Would you take this extra ribbon and pass it on by honouring somebody else? The young boy who first gave me the ribbons is doing a project in school and we want to keep this recognition ceremony going and find out how it affects people."

That night the boss came home to his 14-year-old son and sat him down. He said, "The most incredible thing happened to me today. I was in my office and one of the junior executives came in and told me he admired me and gave me a blue ribbon for being a creative genius. Imagine. He thinks I'm a creative genius. Then he put this blue ribbon that says: "Who I Am Makes a Difference”, on my jacket above my heart. He gave me an extra ribbon and asked me to find somebody else to honour. As I was driving home tonight, I started thinking about whom I would honour with this ribbon and I thought about you.

I want to honour you. My days are really hectic and when I come home I don't pay a lot of attention to you. Sometimes I scream at you for not getting good enough grades in school and for your bedroom being a mess, but somehow tonight, I just wanted to sit here and, well, just let you know that you do make a difference to me. Besides your mother, you are the most important person in my life. You're a great kid and I love you!"

The startled boy started to sob and sob, and he couldn't stop crying. His whole body shook. He looked up at his father and said through his tears, "Dad, earlier tonight I sat in my room and wrote a letter to you and Mum explaining why I had killed myself and asking you to forgive me. I was going to commit suicide tonight after you were asleep. I just didn't think that you cared at all. The letter is upstairs. I don't think I need it after all."

His father walked upstairs and found a heartfelt letter full of anguish and pain. The envelope was addressed, "Mum and Dad."

The boss went back to work a changed man. He was no longer a grouch but made sure to let all his employees know that they made a difference. The junior executive helped several other young people with career planning and never forgot to let them know that they made a difference in his life...one being the boss's son.

And the young boy and his classmates learned a valuable lesson.

Who you are DOES make a difference.


Ontvangen van Brigitte Sütmuller.

zaterdag 19 november 2011

Chakra affirmaties


Wortelchakra
Ik ben een deel van het levende universum.
Ik erken mijn verbondenheid met alle levende wezens.


Heiligbeenchakra
Ik heb de macht om te scheppen.
Ik ben in staat iets nieuws in dit leven te brengen.


Zonnevlechtchakra
Ik beheers mijn eigen macht.
Ik ben in staat mijn eigen beslissingen te nemen.


Hartchakra
Ik voel medeleven voor alle levende wezens.


Keelchakra
Ik kan mijn diepste gedachten en gevoelens duidelijk uiten.


Voorhoofdchakra
Ik ben in harmonie met een oneindige bron van begeleiding.


Kruinchakra
Ik ben dat ik ben.


uit: Chakra's ~ Mind, Body & Spirit

vrijdag 11 november 2011

Bijenwaskaarsen

Als de donkere dagen van het jaar zich aankondigen verlang ik naar een heerlijk geurende en rustgevende bezigheid...kaarsen trekken.



Benodigdheden: pannetje, koker of blik, bijenwassnippers, thermometer, lont, water, warmtebron, schaar en mesje.

Werkwijze:
  • Vul het pannetje met ca. 15 cm water en plaats dit op een warmtebron.
  • Plaats de aluminium koker/blik in het water en verwarm het water tot 75 graden. Het duurt geruime tijd voordat de bijenwas geheel gesmolten is. De bijenwas mag niet warmer worden dan 75 graden.
  • Knip een stuk lont af en knoop die aan een haakje.
  • Dompel de lont kort in de bijenwas en haal hem er weer uit. Boven het blik laten uit druppelen.
  • De lont even recht trekken zodat er een mooie rechte kaars ontstaat.
  • Tussen elke dompeling ca. 2 minuten wachten.
  • 1x dompelen en daarna 2 minuten laten afkoelen. Dit herhalen tot de gewenste dikte behaald is.
  • Als de kaars klaar is wordt die aan de onderkant recht afgesneden tot de lont zichtbaar is.
  • Laat de kaars uitharden.



Trots!

zaterdag 29 oktober 2011

Samhain 31 oktober 2011


Samhain (spreek uit `zou-in`) staat ook wel bekend als Halloween of Allerheiligen. In de oude Ierse verhalen is Samhain het feest waarin de koningen hun volk verzamelden. Er werd gegeten, gedronken, er waren spelen en vertier. De Druïden van Ierland kwamen op de nacht van Samhain samen op een Heuvel om een Heilig Vuur te ontsteken. Dat was het signaal voor alle families in het land om hun haardvuur, dat die avond gedoofd was, opnieuw aan te steken.

Voor de Kelten was Samhain het einde van de zomer, een overgangsperiode waarin zich mysterieuze zaken konden afspelen. De geesten die in de heuvels ronddwaalden, konden de mensen de stuipen op het lijf jagen met onschuldige grapjes. Tot in de 19de eeuw zijn er ontelbare verhalen opgeschreven van vreemde wezens, boosaardige geesten, kwade heksen of, in streken waar Scandinaviërs zich hadden gevestigd, trollen, die op de nacht van Samhain actief waren.
Het gewone volk bootste die geesten soms na en trok van huis tot huis verkleed in griezelige kostuums en gewapend met uitgeholde bieten, waarin kaarsjes brandden. Later werden deze bieten, onder Amerikaanse invloed, in de 20ste eeuw pompoenen. Men bedelde dan voor kleine stukjes fruit, koeken of ander voedsel. Het volk geloofde dat kleine offergaven hen zouden beschermen tegen plagerijen van de geesten. Dat was ook de reden dat men rond Samhain schoteltjes melk en voedsel voor de deur zetten. Niet alleen de elfen en natuurgeesten vonden dat lekker, maar ook de dwalende geesten van overledenen zouden daarvan eten en drinken. Het gebruik om tijdens Samhain voedsel te geven, bestaat nog steeds in Amerika tijdens Halloween, waarop kinderen verkleed door de straten trekken en om snoepjes bedelen. Ook hier in Europa zie je dat er steeds meer gedaan wordt aan Halloween.

Samhain is de donkere tegenhanger van Beltaine. Samhain is het laatste oogstfeest en tevens slachtfeest. Het vee werd voor de winter binnen gehaald en voor een deel geslacht om de winter door te komen. Het bloed werd over de akkers verspreid om dank te zeggen en een goede oogst voor het volgende jaar te verzekeren. De dood is het centrale thema tijdens Samhain. Niet alleen vanwege de slacht en het offeren, maar vooral ook doordat de periode rond 30 oktober gekenmerkt wordt door mysterie en magie. De sluiers tussen de werelden zijn nu dun. Soms zo dun dat we er doorheen kunnen kijken en contact kunnen leggen met onze voorouders en geliefden die overleden zijn. We kunnen een kijkje nemen in het verleden, maar ook in de toekomst. De dood is hier zowel het einde als het nieuwe begin. Met Samhain laat je achter wat je als ballast ervaart en je vult die leegte met nieuwe plannen voor het komende jaar. Je kunt jezelf de vraag stellen wat je wilt bereiken, wat je met je leven gaat doen met de nieuwe cyclus. Samhain geeft je de mogelijkheid te overdenken, te beslissen en opnieuw te beginnen. Besef wel dat een nieuw begin nooit zonder offers komt. Je moet je ook bewust zijn wat je eventueel wilt opofferen, waar je afstand van wilt doen.

 

Wat kun je doen om dit feest te vieren?
  • Versier je huis met pompoenen en eikenbladeren.
  • Zet een extra bord en glas neer voor een overledene.
  • Zet foto’s en herdenkingen neer van overleden geliefden.
  • Brand een witte kaars voor een overledene.
  • Je kunt een meditatie doen waarin je de overledenen herdenkt en eert.
  • Maak vuur.
  • Je kunt vlechten met strookjes papier waarop je op het eerste zet wat je probleem is, op het tweede zet je je doel en op het derde strookje zet je wat je eraan wilt gaan doen om dat doel te bereiken. Visualiseer tijdens het vlechten je doel en zeg: `Moge het vuur mijn wens transformeren naar werkelijkheid`. Hierna steek je met een kaars de ineengevlochten stroken aan. Wacht niet te lang na Samhain om datgene te doen wat je op je derde strookje geschreven hebt.
  • Muziek maken.
  • Dansen.
  • Pompoenen uitsnijden.
  • Maak een tekst waarin je aangeeft wat het afgelopen jaar je gebracht heeft en waar je dankbaar voor bent.

Samhain song (klik om het lied te horen)

Samhain, Samhain, let the ritual begin,
We call upon our sacred ancestors to come in
Samhain, Samhain, we call upon our kin,
We call upon our dear departed loved ones to come in
The Veil between the worlds is thin
Our hearts reach cross the sea of time
To bring our loved ones in
Samhain, Samhain we honor all our kin
We honor those who’ve gone before
As the Great Wheel turns again

Samhain, Samhain we call upon our kin
We call upon our Sacred Ancestors to come in
Samhain, Samhain we call them to come in
We call upon our dear departed loved ones to come in.


zaterdag 1 oktober 2011

Pompoensoep

Gisteren van vriendin Brigit een eetbare pompoen gekregen.
Vandaag pompoensoep gemaakt.
Hieronder volgen het recept en foto's.


Ingrediënten (4 personen):
600 gr pompoen
1,5 l bouillon
4 lente-uitjes
2 eetlepels boter
0,5 l melk
2 eetlepels room
geraspte Parmezaanse kaas
fijngesneden bieslook
evt. 1 eetlepel kerriepoeder


Bereiding:
Verwijder schil, pitten en draden van de pompoen en snijd het vruchtvlees in blokjes.
Kook ze gaar in de bouillon. Giet alles door een zeef en pureer de pompoenblokjes.
Maak de lente-uitjes schoon en snijd ze in dunne ringetjes.
Smelt de boter in een pan en fruit daarin de uitjes op een niet te hoog vuur, tot ze zacht zijn.
Voeg de uitjes en de melk aan de pompoenmassa toe. Breng de soep tegen de kook aan en laat haar 5 minuten op een laag vuur doorwarmen.
Voeg voor het opdienen een halve eetlepel room toe aan ieder kommetje. Bestrooi de soep met Parmezaanse kaas en fijngesneden bieslook.



Hoe maak je een pompoen schoon? Zie hier een filmpje.

zaterdag 24 september 2011

Mabon / Herfst Equinox 2011

 Harvest Goddess

Mabon valt elk jaar rond 21 september. Mabon wordt gevierd wanneer de dag en nacht even lang zijn en wordt hierom ook wel de Herfst Equinox genoemd (equinox betekent ‘gelijke duur van dag en nacht’). De exacte datum waarop Mabon gevierd wordt kan hierdoor per jaar verschillen. Licht en donker zijn dan met elkaar in balans. Dit jaar valt Mabon op 23 september. Na Mabon zal de donkere zijde de lichte zijde overtreffen. De nachten duren dan langer dan de dagen.

Mabon is het tweede oogstfeest (Lughnasadh is het eerste). Tijdens Mabon danken we voor de behaalde oogst. Je kunt bij de viering van dit feest ook uitgaan van een ‘figuurlijke oogst’. Dus stel jezelf vragen als; "Wat heb ik de afgelopen periode behaald (geoogst)." Wees hier tijdens de Herfst Equinox dankbaar voor.

Wat kun je doen om dit feest te vieren?
  • Wandelen en vruchten van verschillende bomen rapen
  • Appels plukken van een adoptieappelboom
  • Vuur maken in de schemering. Schrijf alles wat je wilt loslaten en/of waar je dankbaar voor bent op papiertjes en gooi het in het vuur.
  • Edelstenen Saffier, Carneool en gele Agaat in je huis neerleggen
  • Eerste pompoenen in huis halen
  • Herfst Equinox meditatie*  
  • Slingers van bladeren maken
  • Hazelnotencake maken
  • Appelcider en bessenthee drinken
  • Maïs, noten en worteltjes eten
  • Kaarsen in de kleuren bruin, diep goud, indigo, oranje of violet branden


* Voorbeeld voor een Herfst Equinox meditatie kun je vinden op de CD Jaarwiel Meditaties van Celtic Inspiration's. Deze Herfst Equinox meditatie laat ons de diepere betekenis van de herfst ervaren door de wereld vanuit het perspectief van een blad te zien. Als blad ervaar je wat loslaten werkelijk is en hoe je met gemak op de levenswind kunt meezeilen en daardoor ruimte kunt geven aan het nieuwe. Een innerlijke reis waarin de wind en het water van de herfst je bij de hand nemen en laten ervaren hoe zij jou ondersteunen in deze transformerende periode op het Jaarwiel.

In het lied van Lisa Thiel is de diepere betekenis van dit mooie oogstfeest prachtig verwoord.

Gezegend Mabon en Blessed Be.

donderdag 18 augustus 2011

Thuiskomen in kleur


Aura Soma Level 1 Foundation bij Aardewerk van Brigitte http://www.lightbow.nl/


Deze cursus is een cadeau voor mijzelf.


Equilibriumflesjes, Pomander, Quintessence, Colour Essence en affirmaties.


Reflectie


Pomanders


Meesterflesjes met Quintessences.


De prachtige Kinderflesjes.


Fijne mensen Lidwien, Dita, Willy, ik, Rit & Brigitte.

Merry Meet and Merry Part and Merry Meet again.

maandag 1 augustus 2011

Lammas 2011

 

Lavendel oogsten

 
Kruidkoek bakken

 
Lammas-altaarsteentje

 
Tarwebrood bakken

Lammasmandala

Groente- en fruitkas bouwen

Moeder Aarde van klei

Gezegend Lammas en Blessed Be.

zondag 26 juni 2011

De Simpele Sabbat...

...één grote uitdaging!

Een jaar geleden maakte ik kennis met Flora Peterson, Creator of "The Yay Factor™" life coaching program, Teacher, Intuitive Consultant, Certified Holistic Life Coach, Certified Tuning Fork Therapy® Practitioner and Author (zoals het zo mooi op haar site http://www.florasage.com/ staat). 


Op YouTube zocht ik naar Jaarfeest video's en haar video's sprongen er echt uit. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk en al snel probeerde ik wat van haar tips en ideeën uit. Ik ontdekte dat Flora zelfs een YouTube Channel had http://www.youtube.com/user/charmingpixieflora en genoot van haar openhartigheid en frisse paganistische levenswijze. Flora's beroemde uiting van enthousiasme "Yay!!!" werd al snel in onze gezinstaaltje opgenomen.

Drie maanden geleden kwam Flora's boek uit via Amazon, The Simple Sabbat, a family friendly approache to the eight Pagan Holidays. Bestellen was niet mogelijk en downloaden op een e-reader ging niet, simpelweg omdat ik geen e-reader heb. :) What to do?

Via Twitter complimenteerde ik Flora (die mij uiteraard niet kende of volgde) met haar boek. En vroeg haar of het boek ook vertaald zal gaan worden in het Nederlands. Na twee weken twitterde ze tot mijn stomme verbazing terug. Ze bedankte voor het compliment en informeerde, keurig binnen de 140 Twitter-tekens, of ik het boek wilde vertalen en haar wilde mailen. Mijn hartslag liep op, mijn wangen kleurden rood en snel haalde ik mijn lief erbij. "Lees jij die tweet eens, wat staat daar?"

Inmiddels heb ik 47 bladzijdes van haar geweldige, simpele, mooie boek vertaald. Het is spannend, moeilijk en heel leuk om te doen. Ik vind het een eer dat ik het vertrouwen van Flora heb gekregen en mag deelnemen aan dit heerlijke project.

Yay!!!




donderdag 23 juni 2011

Dappere Jasmijn


4 jaar geleden plantten wij een, best al opgeschoten, Jasmijn in onze tuin. Jasmijn heeft haar best gedaan om aan te slaan, maar in het voorjaar lukte het haar steeds niet om nieuwe blaadjes te laten groeien. En ja, in het najaar vielen er wel heel veel blaadjes van haar takken af. Na 4 jaar waren de krachten van Jasmijn echt uitgeput en heb ik haar uit haar lijden verlost. Helemaal kortgeknipt werd ze, wel 1,5 meter. Heel zielig staken haar stompjes uit het grind.

Ik heb tegen haar gepraat en haar met liefde water gegeven. En zie .... Jasmijn laat voorzichtig, maar krachtig, haar nieuwe kroost zien. Zo mooi en fris groen heeft zij haar blaadjes nog nooit getoond. Prachtig!

Omdat Jasmijn naast de tuindeur staat, waar elke dag een lief kind met haar fiets door heen moet, heb ik Jasmijn een touwtje aangeboden ter ondersteuning. Ze maakt er dankbaar gebruik van en groeit elke dag wel een stukje.

Dappere Jasmijn!

woensdag 22 juni 2011

Koning Hulst en Koning Eik


Koning Hulst & Koning Eik (een verhaal om te vertellen tijdens Yule)

In een land hier ver vandaan leefden twee koningen in hetzelfde koninkrijk. Deze twee koningen waren broers. Ze leefden in verschillende uithoeken van hun land. De Hulstkoning woonde in het Noorden. Daar was het koud, lag er altijd sneeuw en was het donker! De Hulstkoning was de oudere en wijzere broer. Hij droeg een dikke wintermantel en op zijn hoofd stond een krans van hulst. In zijn hand droeg hij een staf van hulst. Zijn vrouw, Vlier, droeg ook een mantel van dik zacht bont, een kroon van Vlierbloesem en een staf gemaakt van Vlierhout.
Omdat het altijd donker was in het gebied van de Hulstkoning leerde hij zijn volk om rust te nemen en zuinig te zijn met wat ze hebben aan voedsel. En om na te denken over het leven en leren omgaan met moeilijkheden in het koude gebied.
Zijn broer de Eikkoning, leefde in het Zuiden van het land samen met zijn vrouw Hedera. Hij was de jongste van de twee broers. Hij droeg enkel een krans van eikenbladeren en zijn vrouw een krans van klimopbladeren. Meer hadden zij niet nodig, want in het zuiden van het koninkrijk was het altijd warm, en de zon scheen er volop. Koning Eik vond het belangrijk dat zijn volk volop kon genieten van het leven en dat zij feest vierden. Vruchtbaarheid stond bij hem hoog in het vaandel en hij zag dan ook graag jonge leventjes rond hem heen dansen! Maar Koning Eik was niet blij, want het was, net zoals in het noorden bij zijn broer Hulst, winter geworden. Het was koud, donker en het volk in het zuiden was niet gelukkig. Ze wisten niet hoe ze met die situatie moesten omgaan. Alleen in het Noorden hadden ze kennis van overleven in deze omstandigheden.
Zo besloot Koning Eik dat het tijd werd om een bezoek te brengen aan zijn broer en ervoor te zorgen dat het weer warm werd zodat er weer genoeg te eten zou zijn, dat er weer nieuwe levens konden komen en weer feest gevierd kon worden.
Het duurde een maand voor de Eikkoning het rijk van de Hulst had bereikt! Op 21 december betrad hij het rijk van zijn broer. Hij liep het paleis van zijn broer binnen en het was er erg mooi. Veel wit, ijs en mooi versierd met rode en groene decoraties. Daar zat zijn broer Hulstkoning, op zijn troon, samen met zijn vrouw Vlier. Eik liep op Koning Hulst af en zei: “Mijn beste broeder, mijn volk is niet gelukkig, en wij willen het licht en de zon terug in ons land. Help ons de zon terug te brengen." Hulst lachtte hem uit, en zei: “Je volk moet eerst maar eens leren zuinig te zijn met wat ze hebben, en een tijd van bezinning hebben waarin ze nieuwe plannen kunnen maken. Zonder plannen kom je nergens.” Maar Koning Eik wist dat daar nu geen tijd meer voor was en ondernam actie. Hij zei: “ Als ik moet vechten voor de terugkeer van het licht, zal ik dat doen”. Hij stond op en liep op Koning Hulst af. Hulst stond op en vloog zijn broer aan. Koning Eik was zwakker dan zijn broer maar hield vol, denkend aan het volk, dat hem nodig had. Dat schonk hem kracht. In zijn gedachte brandde de zon. In één slag versloeg hij de Hulstkoning, die nu gewond op de grond lag. Koning Eik beval hem de zon terug te geven. En zo gebeurde het. Koning Eik zei: “Mijn beste broeder, als je de donkere dagen terug wilt, kom dan op 21 juni naar het zuiden des lands, waar je krachten weer met mij worden gemeten. Ik zal je nu kennis geven over hoe te overleven met licht en warmte, want je bent mijn broer en ik veracht je niet." Hulstkoning zei tegen zijn broer: “Ik zal er zijn op 21 juni, kijk naar mij uit vanaf de hoogste berg, en als ik dat gevecht win, zal ik jou alle wijsheid geven voor je volk om te overleven en tot rust te komen in de donkere dagen".
En zo geschiedde het dat Hulst en Eik elkaar op de zonnewende tegen kwamen en hun deel van het seizoen opeistten. Voor het hele land was er in de lichtmaanden feest, overvloed, genezing en vruchtbaarheid. En in de donkere maanden tijd voor rust, bezinning en het maken voor nieuwe plannen voor in de licht jaren. Iedereen was gelukkig, omdat beide volken nu de kennis hadden van licht en donker!

Daarheen en weer terug. (een verhaal om te vertellen tijdens Litha)

Het was zomer in het zuidelijke land van Koning Eik en zijn Koningin Hedera. Iedereen was vrolijk, opgetogen en vreedzaam. Overal in het land klonk muziek en gezang. Er werd gedanst, gelachen en ook gewerkt op het land. De bloemen stonden in bloei, de jonge dieren werden groot en sterk.De bijen maakten ijverig hun honing en jonge vogels verlieten hun nest. De groenten werden groot en waren bijna klaar voor de oogst. De fruitbomen stonden in bloei en vormden hun vruchten. Overal in het land brandden er zomerse vuren, ter ere van de zon die zo lang en helder scheen aan een blauwe hemel. De nachten waren nauwelijks donker en waren zwoel en aangenaam.
Die vuren werden ook aangestoken omdat het feest was. Het feest was ter ere van Koning Eik die op 21 juni op de hoogste berg zou uitkijken naar zijn broer, Koning Hulst. Koning Hulst woonde in het Noorden van het land en vond dat iedereen zijn rust nodig had. Hij vond dat de zon zich terug moest trekken en de donkere nachten moesten komen. Alleen op die manier kon je plannen maken en tot jezelf komen, leren bewust te zijn en dankbaar te zijn met wat je hebt. Dat kon niet als altijd en zo lang de zon schijnt. Daarom ontmoeten Koning Eik en Hulst elkaar op 21 juni en 21 december en gaan dan de strijd aan om licht en duisternis.
Het zuidelijke volk zou graag zien dat het altijd zo warm en vrolijk is in hun land en daarom was er feest met volop te eten en te drinken. Dit allemaal om de koning te steunen en kracht te geven in zijn strijd tegen de Hulst. Die avond vertrok Koning Eik naar de heuvel. Hij keek uit naar het Noorden. Met zonsondergang kwam zijn broer, en hij zei: “Zoals we een half jaar geleden hadden afgesproken, treffen wij elkaar op het hoogtepunt van de zonnekracht”.
Koning Eik begroette zijn broer met een grote lach en was blij hem te zien. Hij zei:
“Mijn beste broer, fijn dat je hier bent. Kijk eens om je heen, is dit niet geweldig? Zoveel vreugde en overvloed aan eten en liefde.” Koning Hulst zei ernstig tegen zijn broer: “Mijn beste broer, als je altijd vrolijkheid kent, hoe moet je dan ooit het verschil weten tussen vrolijkheid en bescheidenheid, hoe kan je al dat lekkere eten blijven waarderen als je niet weet om te gaan met dankbaarheid voor wat je hebt? Ik zal de strijd met jou aangaan en iedereen weer tot rust brengen. Ik zal je volk leren dankbaar te zijn en hoe je ook in rust en kalmte kan leven."
Ze trokken hun zwaarden en gingen de strijd aan. Het was een heftig duel. Ze waren tegen elkaar opgewassen. Alleen was Koning Hulst sterker. Koning Eik had al veel energie verloren en het laatste beetje energie verdween uit zijn lichaam. De strijd was gestreden en Koning Hulst nam de kroon van zijn broer af. "Mijn geliefde broer", sprak Koning Hulst. “Ik zal jou en je volk leren hoe je moet overleven in dagen waarop de zon minder zal schijnen. Ik zal je volk leren hoe ze hun mooie groenten en fruit kunnen bewaren en opslaan voor de winter. Ik zal je volk kennis en vaardigheden leren om tot rust en inkeer te komen en nieuwe plannen te maken tot het weer 21 december wordt, waarna wij elkaar weer zullen treffen en de strijd met elkaar aangaan tussen licht en duisternis. Duisternis is niet slecht, het zal je nieuwe kracht geven. Er zal minder te doen zijn in het land, waardoor er minder gewerkt hoeft te worden en je nieuwe levenskracht zal krijgen. In deze tijd kun je aandacht besteden aan iedereen die je dierbaar is en hen koesteren. Ook jij moet hebben gemerkt dat je energie bijna op is. In de tijd dat de zonnekracht zal afnemen zal je tot rust komen, zodat je terug kan kijken op mooie zomerse dagen en nieuwe plannen kunt maken voor het komende jaar.
Maar ga nu terug naar je volk en geniet van deze langste dag van het jaar." Koning Hulst ging samen met zijn broer naar het feest waarna hij weer terug ging naar zijn eigen koninkrijk in het Noorden waar Koningin Vlier op zijn terugkeer zat te wachten...


Wist je dat Europa vroeger voor 80% uit eikenbos bestond en dat het in de tijd van de Kelten en de Germanen een misdaad was als je een eik kapte? De Eik is voor de Kelten een heilige boom. Zij stonden via de eik in contact met de goden. Onder de eik werden plechtigheden gehouden zoals een huwelijk, rechtspraak of uitvaart, onder toezicht van de Goden. De Eik was extra heilig als er Maretak in groeide. De eik komt ook voor in de Keltische boomkalender en staat voor kracht, robuust en bescherming. Eik en Klimop (Hedera) vormen samen het heilige huwelijk.





De Hulst is ook een beschermer. Hij beschermt tegen kwade geesten en blikseminslag. Dit werd voornamelijk gelooft in de Middeleeuwen. Druïden daarintegen versierden hun huizen/hutten in de wintermaanden met Hulst, zodat dit het teken was voor de Goden om welkom te zijn in hun hutten (voor bescherming tegen de koude maanden).




met dank aan Eleoflora